Vandaag eindelijk de fiets eens gaan gebruiken waarvoor hij bedoeld is: heuvels rijden! Voordat ik vertrok bij John Willemsen Bikes in Landgraaf nog enkele nieuwe spullen gehaald: zadeltasje (BBB), co2-pomp met patronen (BBB), bel (BBB), transparante stickers om frame te beschermen, een montagestandaard (TACX 3050) en nog een koersbroek van Descente wat toevallig in de aanbieding was en altijd handig is om te hebben. De bel merkte ik tijdens mijn eerste ritje al direct dat ik deze miste. Op mensen roepen, afremmen etc... dus de 3,95 van vandaag voor de bel is dus geen overbodige luxe. Ik had nog een zadeltasje van de vorige fiets, maar hier paste eigenlijk nauwelijks één binnenbandje in en de afnemers. Vandaag daarom maar direct voor een iets grotere gekeken, ook omdat ik een CO2-pompje met patronen wilde kopen, zodat ik geen pomp ergens op mijn frame hoef te monteren. Deze direct voor 17,50 gekocht van BBB met reeds 2 patronen. De doorzichte beschermstickers heb ik nog niet geplakt, maar ga ik van de week even plakken.

Nadat ik mijn banden op spanning had gebracht (7.5 en 8.0 bar) en de fiets ingeladen had in de auto, ben ik vertrokken naar Wittem, waar ik het klooster als startpunt had genomen. Dit zodat ik bij eventuele nood de auto redelijk kortbij heb staan, aangezien ik nog nooit 'echte' heuvels had gefiets. Ik had mij voorgenomen om de Camerig naar boven te fietsen. Alles wat ik daarna zou fietsen was meegenomen. Richting de Camerig ben ik gefietst via Partij, Mechelen en Epen. Na de plek waar ik in de zomer wel vaker ijs ga eten (aanrader!) aan de rechterkant, begon mijn eerste echte buitenbeklimming, en dit volgens de Cotacol ook nog eens de zwaarste beklimming van Nederland:

De Camerig is volgens de COTACOL-ranking zowel de zwaarste, het grootste hoogteverschil als de langste helling van Nederland. Dit is waarschijnlik niet de kampioen die velen verwachten. Geen steile passages zoals de Keutenberg die door velen als de zwaarste wordt beschouwd, maar een lange klim met zelfs een aantal korte afdalingen. De hoge score is vooral te danken aan de lengte van de klim. Let op de fantastische vergezichten aan de rechterhand, bij helder weer zijn zelfs de Hoge Venen in de Ardennen zichtbaar. (bron: klimmeninlimburg.info)

Het eerste stuk was ik al voor gewaarschuwd en zag inderdaad na het eerste bochtje een flinke helling voor mijn neus. Wat betreft het verzet was het even zoeken, maar ik kwam al gauw uit op een 39x21 verzet. Hiermee kwam ik redelijk rustig, maar toch nog aardig op tempo naar boven. Na aangekomen te zijn bij het restaurant "Bergzicht" aan de linkerkant twijfelde ik welke ik zou nemen, aangezien ik over beide alternatieven had gelezen op internet. Vandaag dus gekozen voor rechts aan te houden en niet bij het restaurant naar boven te gaan. Hier begon je dan direct aan een kleine afdaling, waarna de bocht naar links draaide en je weer aan de voet stond van de volgende uitdaging. Op zich is dit stuk wel makkelijker te doen dan het eerste stuk, maar ik hield mij toch maar bij de 39x19 (op de vlakkere stukken soms naar de 39x15). Na enkele mini afdalinkjes en weer redelijke beklimmingen kwam ik boven aan. Op zich viel de beklimming nog wel mee, achteraf gezien. De volgende keer iets minder sparen en iets meer tempo proberen te rijden.

Meer gegevens van de Camerig

Na mijn beklimming besloot ik maar eens richting Vaals te rijden om daar het Drielandenpunt te beklimmen. Op deze manier had ik zowel én de zwaarste beklimming volgens de COTACOL en tevens het hoogste punt van Nederland gehaald. Op zich ook weer gewoon rustig naar boven getrapt zonder enige overmoedige acties te doen, aangezien mijn doel nog steeds was het experimenteren met de fiets in de heuvels. Op zich viel de beklimming wel mee na de tocht op de Camerig, terwijl deze toch ook een lengte heeft van 2.6km met een gemiddelde stijging van 4.2% (110m hoogteverschil). Boven aangekomen heb ik even rustig aan mijn bidon gedronken en heb direct mijn fiets even vereeuwigd op het hoogste punt van Nederland:

Meer gegevens van de Vaalserberg

Daarna rustig afgedaald en dan via Holset richting Vijlen. In Vijlen ben ik links afgeslagen richting Epen, waarna ik op een gegeven moment weer een leuk kuitenbijtertje voor mijn kiezen kreeg geworpen richting het Vijlenerbos. Deze noemen ze ook wel Vijlenberg:

Meer gegevens van de Vijlenberg

Op zich een redelijk korte, maar toch wel tamelijke beklimming met een gemiddels stijgingspercentage van 10.3%.

Daarna krijg ik een afdaling waarna ik weer uitkwam bij restaurant "Bergzicht". Deze afdaling had ik dus ook als beklimming kunnen hebben gehad als ik in het halverwege de Camerig naar links zou zijn gegaan. Gezien de best fikse afdaling zal ik de volgende keer hier eens naar boven trappen, waardoor ik geen rustmomenten zal krijgen tijdens de beklimming.

Daarna verder de Camerig afdalen, waarna ik weer aan de voet sta. Hier ben ik vervolgens rechts afgeslagen, aangezien ik anders teveel op hetzelfde parcours blijf fietsen. Dus dan maar het kleine weggetje tegenover de ijskraam naar boven richting Mechelen. Ook hier weer een korte klim van een paar honder meter. Bovenaan op de T-splitsing naar links richting Bommerig. Net na Bommerig ben ik de Kleebergerweg ingeslagen, aangezien ik nog wel een paar kleintjes mee wilde pikken en niet rechtstreeks via Mechelen terug wilde. Via de Kleebergerweg, Rott, Melleschet en de Hilleshagerweg een kleine lus gemaakt om alsnog in Mechelen uit te komen. Daarna ben ik weer richting Partij gefiets om uiteindelijk in Wittem uit te komen.

Daar besloot ik om toch nog een zugabe te geven en richting Gulpen te fietsen, het was immers mooi weer en daar moet je in Februari toch echt van genieten. Elke kilometer is meegenomen. In Gulpen ben ik op een gegeven moment bij de 2e (??) verkeerslichten rechtsaf de Dorpsstraat ingeslagen. Ook hier weer (hoe verrassend!) weer een leuk heuveltje na de bocht om te zijn gegaan. Ook deze was maar van korte duur, waarna ik even bergaf kon en dan nog even lekker rechtdoor kon rijden richting Wijlre, waar ik de Brand Bier Brouwerij zag... (jam jam, ik kreeg spontaan dorst!) Hier ben ik vervolgens rechtsaf geslagen om uiteindelijk weer bij het klooster in Wittem uit te komen.

Al met al is het me allemaal goed afgegaan. Denk ook dat het komt dat ik tussendoor iets meer gegeten had als de vorige keer. Regelmatig een Dextro Energy en boven op de Camerig een Fruitkick naar binnen gewerkt. Ik heb eigenlijk nauwelijks last gehad van 'zware benen'. Tevens merkte ik dat het iets prettiger rijden is als ik maar 7.5 bar in de voorband doe. Dit had ik ergens op internet gelezen deze week, dus wilde ik wel eens uitproberen. Het resultaat: inderdaad iets meer comfort tijdens het rijden.

Bij thuiskomst de fiets nog even in het sop gezet en zo kwam er een einde aan mijn 2e fietsdag.

De statistieken voor het ritje van vandaag:

Afstand: 45.74km
Duur: 1:54:06
Gem. snelheid: 24.05 km/h
Max. snelheid: 48.96 km/h
Temperatuur: 12 graden
Wind: zwak/matig
Bandenspanning: 8.0 bar (achter) / 7.5 bar (voor)